Çok Geç
Dostlar biraraya geldik dünü yaşadık bugün
Kimi hüzne daldı sustu kimi
Ben düşündüm bugün
Öyle bir düşe daldım bir baktım ki sahiden ben
Neyim eksik neyim fazla demeden
Olduğu gibi seven
Hızlı gittim genç öldüm tur bindirdim ömrüme
Aradım durdum buldum kaçtım hep gönlüme göre
Zararın neresinden dönsem karşımda eski bir tanıdık
Bazen sonsuz huzur bazen lanet olası bu
Yalnızlık
Bir uyandım baktım ki gece olmuş
Ve bütün yıldızlar gözlerime doluşmuş
Anladım ki
Üzülmek için çok geç
Beni Bırakma
Belki güneş bir gün bizim için doğar
Belki korkuları hayallerimiz boğar
O masal günü gelinceye kadar; susuyorum
Susadıkça yüzün düşer aklıma
Korkar oldum düşlemekten
Adını anarım çoğalır sesim
Konuşmaktan düşünmekten özlemekten
Kimse kimsenin herşeyi olamaz-mış
Di'li geçmişten tek yaramsın sen
Sensiz kimse mi kimsesiz miyim bilmem
Hiç bilmek istemem;
Hatta düşünemem
Gel bak bir elimde gökyüzü var hala
Ötekinde kayıp giden yıldızlar la la
Korkular da benim umutlar da
Beni bırakma
Yeniköy
Çok uzun gemiler geçiyor boğazdan
Boğazımda düğümlenir adın
Birazdan güneş batar
Martıların doymak bilmez çığlıkları
İçimde durmak bilmeyen açlık: sen çığlıkları
Kısa sürüyor günler sensiz
Tepede yeşil koruluk korunuyor insandan
Uzaktan kalbim gibi duruyor; korunuyor insandan
Uzaktan bakınca sanki yaşamak güzel
İçime sormam içime sormam, soramam
Yeniköyde evim
Eski köye yeni adet
Bir sevgilim var benim;
Düşlerimden ibaret
Kara Kara
Haftayı yedi gün yılı dört mevsim sandığım zamanlar
Başımda kavak yelleri
Mutluluk diye düştüğüm yollar
Bana öğretilen iyilik için, kitaplar masallar filmler
Bir dost az ikisi çokmuş
Ortası yokmuş
Aşk sonunu severmiş
Çaresi yokmuş. Acısı çokmuş
Gönlümden koptu anlatıyorum sana
Hayal masal gibi
Bir varmış bir yokmuş
Gönlümden kopan kara kara parçalar
Karadan çok uzakta ada oldular
Yitirdiğim düşler kuş olup uçtular
Saçlarımda aklar için
Kurumuş Ölüyorken
İçimde kalbimi unuttum
İçince düşüyor aklıma yaşamak
İnansam düşerdim peşine
Ama yalanlar
Bana baktığın gibi aynaya bak
Yağmuru sapladın içime tam kurumuş ölüyorken
Ansızın gelecek gibisin
Gözlerinde çocuk kaygılar
Tam beni sevecek gibisin
Ani bir yağmur
Mevsim ilkbahar
Söz Ver
İnanırdım duyduğum her söze, bir zamanlar saflık vardı
Şimdi yerim yok aldanmaya, bir hayat sıradanı kalbim
Bana bitmeyen bir tek şey söyle, söyle sonsuza inanayım
Bana nasıl seveceğimi anlat, aşk karlı yokuş yorulmayalım
Söz ver, durma öyle bana söz ver, bakışına kanmam artık , söz ver
Çok zor soru değil bu, hadi çöz ver, birlikte ölecek miyiz ?
İnanırdım duyduğum her söze, bir zamanlar saflık vardı
Şimdi yerim yok aldanmaya, bir hayat sıradanı kalbim
Hadi beni biraz heyecanlandır, yüzüm gülmüyor çoktandır
Ben kaybetmekten çok korkarım, tüm alışkanlıklar çocukluktandır
Geleceksin belki çok seveceksin
Zamanı gelince gideceksin
Bir keşkeye daha yer yok kalbimde
Birlikte ölecek miyiz ?
Söz ver, durma öyle bana söz ver, bakışına kanmam artık, söz ver
Çok zor soru değil bu, hadi çöz ver, birlikte ölecek miyiz ?
Çok Aşık
Herşeyi silip atmak yok saymak unutmak var
İntikam çok sinsice aşkın kucağında saklanır yakar
İçimdeki kötü fısıldar 'Acıt acıtabildiğin kadar kanar'
Önce fikrin düşer
Boğar gecemi sorulara
Hiç mi gelmez içinden huzur
Ne gerek var bu kavgalara
Affetmek aşkın içinde var
Gururun gardını kollar
Gururum delik deşik sana
Ben insan değilmişim
Hiç mutlu edemezmişim seni
Zamansız gidermişim yarım bırakırmışım
Sonları hiç sevmezmişim asla yetinmezmişim
Ama ben çok
Çok aşığım sana...
Yüzün
Kaç kurtar kendini,
Ben oyalarım; git
İçimde ne varsa sana alışan
Hiç olmamıştı belki
Hayat yalanlar bizi
Dilerim güçlüdür zaman bu acıdan
Yağmurdan sonra toprak kokusu yüzün
Dokunsam da özlesem de aynı hüzün... Aynı hüzün
Bir adam bul kendine sana aynalar tutmasın
O kadar güzel yüzün; içime bakmasın
Seni korkutmasın
Özlesen de arasan da kendine sakla
Herkes herşey senin olsun
Bir beni yasakla tek beni yasakla
Özledim
Bir yıldızın gökten kaybı kadar arsız
Ah; bu gidiş çok zamansız
Sensizliğin tam ortasında
Oyunsuz, oyuncaksız
Ellerin... ellerin
Şimdi ellerin elleri
Saçlarından bir yol inerdi ortasına ellerimin
Şimdi bir akarsu misafir içimde gözlerimin
Gözlerin... gözlerin
Bazen susar bazen bağırır yaralanmış sözlerin
Senin suskunluğunda bir çığlık; vuruverir özlemin
Özledim... özledim
Ben acılarımı dışladım
Seni kendime eşledim
Yokluğunda yağmur oldum;
Saçlarını düşledim
Özledim... Özledim... Özledim
Hazır Cevap
Hayata dair hazırcevaplar var
Öyle çok düşünüp kendini heba etme sen
Biraz oku dolaş yaşa işte
Kimseye kötülük etmeden
Kimseye kötülük etmeden
Kalbini kırarsa hayat derin bir nefes al, geçer
Ah bu yanar döner hayat sakın küsme
Gün olur rüyalarından geçer
Ah ötek'im tatlı şaşkınım
Gel sen inanma benim her sözüme
Kelin merhemi olsa sürmez mi
Ve aşkın yüzü olsa gülerdi yüzüme
Dilin yaresi pek acıtmaz
Aşk yarasından yoktur öte
Öyle her çiçekten bal alınmaz
Niyet oynaktır dikkat et nefsine
Kokacak bir şey yok nefes al gitsin
Hayat güzeldir neticede
Biri aşk derse önce kalbine sor
Kim ne derse yalan o ne derse öyle
Ardından
Yorgun argın döndüm eve
Soğuk bir duş aldım yokluğunun üstüne
İki yol çıkardın önüme
Eyvah dedim kaçtım
İçimden geçenlerin aksine
Sen zamana bırak daha gençsin
Alışırsın
Ben bıraktım zamanı
Aşık olduğun adam kaldım
Gittiğin yerde bulduklarınla mutlu ol
Avun sevil
Yolun batın açık olsun
Ben şaşkın kararsız
Kimseye zararsız yaşarım
Ben şaşkın karanlık ve bir sürü yarayla yaşarım
Senin İçin
Bir kez daha bu oyunu oynarsak biz seninle
Gizlice açarım gözlerimi
Ben hilebaz körebe
Cesaretim yok sensiz perişan hallerimi
Şu üç günlük yalan dünyada
Fikrimiz düşümüz belada
Sana dokunmadıkça anlamaz hayattan sefil içim
Bugün bayram barışalım;
Arınma bayramı olsun bugün
Ben hilebaz körebe
Cesaretim yok görmeye sensiz perişan hallerimi
Seni bir kere daha yitirmeyi kaldırabilemiyor içim
İçinde beyaz yalanlar olsa da bu şarkı senin için