"YABANCI" DOSTLAR....."DOST" YABANCILAR.......



herkese gore farklidir dostlugun tanimi ve herkesin farkli olculeri vardir dostunu secerken...kiminin olcusu manevi,kimininse maddidir...kimi her ikisinide arar.....herkes dost secerken sahip oldugu bu kriterleri kullanir ama, kacimiz "ben nasil bir dostum" sorusunu sorariz kendimize ve durustce yanitlariz....aslinda asil eksIk olan bu....herkesin ici "vicdanini rahatsiz etmeyecek kadar" rahatmi acaba?tabiki kriterler kulture,alinan egitime ve yasanan olaylarin biraktigi ize gore degisir...ama ya ortak ve genel degerler....bunlara gore tartmak zor olmasa gerek dostluga verdigimiz degeri ve dostlarimiza gosterdigimiz hassasiyeti....ama nedense pek dusunmeyiz bunlari.....sadece, yeri geldiginde "karsi taraftan sıkayet" ederiz canimiz yaninca, haykirikligi yasayinca....



peki ya bizim hayalkirikligi yasattiklarimiz...bize encok ihtiyaci oldugunda yalniz biraktiklarimiz...pekcogumuz buna itiraz eder ve "ben kimseyi yuzustu birakmadim" deriz...bilincli olarak evet,kimse birakmaz...peki ya "farkinda olmadiklarimiz"....bize ihtiyaci oldugunu farketmemiz gerekirken farketmediklerimiz.....sIkintisini,derdini paylasmasini ve care talep etmesini beklediklerimiz...gurur denen olguyu es gecmisligimiz hicmi yoktur acaba...hemen "dostlukta gurur olmaz,olmamali" demeyin oyle...aslinda;dostluk, gururun en baskin oldugu statulerden biridir de kimse farkinda degildir...insan yabanci veya disardan gordugu birine karsi daha kolay eger basini..cunku siz hep yanindasinizdir ve size karsi eziklik hissetmek daha zordur...ve birde "sizi kaybetme korkusu"....hangimiz yasamayiz bu korkuyu;dostum dediginiz kisi ihtiyaciniza duyarsiz kalirsa yasayacaginiz buruklugun dostlugunuza, guveninize yansimamasi mumkunmudur?



bir dostum var,tam 10 yildr herseyi paylasiriz ama isin icine para girdimi asla bana yansitmaz.verdirtdigim butun sozlere ve butun sitemlerime ragmen yol parasi bile olmasa asla soylemez bana...dusununki,bu insanin kisisel-ailevi butun sorunlarini bilirim...%100 oranindaki tek sirdasiyimdir...ama..ama..ama's i var iste...garip dimi? evet garip ama gercek...ben bu konuda hep kendimi suclarim,ona hala bu rahatligi veremedim diye...peki bunun gibi daha baska ne durumlar ve konularda eksIklerimiz var...bu benim farkinda oldugum ve asmasi icin elimden geleni yaptigim bir konu...ya farkinda olmadiklarimiz....bir ornekde benden vereyim:askerden geldigim ve dukkani yeni actigim gunlerden birinde aksam 4 e kadar siftah yapmadim ve cebimde hic para yoktu...1 simit bile alamiyordum ve onceki aksam yedigimle duruyordum,kahvalti yapmamistim...gastritimin sancisiyla kivranirken bile,ziyaretime gelen enaz 6-7 dostuma hicbirsey diyemedim...oysaki yemek ismarlamak dostlugun en temel ve siradan paylasimlarindan biridir...ama ac ve parasiz olan siz olunca durum degisiyor ve gururunuzu asamiyorsunuz....isin ilginc yani,ogun 4 kisiye hatla ismini yazip hediye etmistim ve teklif etmelerine ragmen para almamistim,para alinca hediyenin anlami olurmu diyerek:))bu ornekte sadece hayatin ilgincligini vurgulamak istedim,yoksa ogun ugrayanlar nerden bilsinler durumumu....benim vurgulamak istedigimde bu iste! nerden bilsinler....ceviriyorum cumleyi;nerden bilelim? soruyorum;kacimiz,cevremizdekilerin ozel sIkintilarini anlamaya,hissetmeye ve yardimci olmaya calsiyoruz....olay sadece maddi sorunlar degil...o sadece bir ornekti..



ben sahsen cevreme baktigimda iliskilerin cogunu suni buluyorum...kendimden biliyorum,ne zaman ciddi sorunlar yasasam,ne zaman destege ihtiyacim olsa birkac istisna "adam gibi adam" disinda herkes kayboluyor.....ve ne zaman isler yoluna girse vatandaslar tekrar damliyor.... yani; "bana ilismedigin,sIkintilarini bana yansitmadigin surece dostuz" yaklasimi..iyi de o zaman dostluk nerde kaldi...inanin abartmiyorum,ben bunu son on yildir gozlemliyorum ve her 2-3 ayda bir cevremi gozden geciriyorum....olay, daraldiginizda destek almaniz degil,destek alacaginizi bilmenin guveni ve mutlulugu.... "yalniz degilim" duygusu....elbetteki bunu hakediyor olmanizda gerekir....bununda olcusu sudur bence;"ayni durumda ben de onun yaninda olurdum maddi-manevi" diyebilmek ve bunu hissettirmek...




ortak kazigi sebebiyle battigim ve herseyimi kaybettigim gecmis bir donemde,gecmiste ciddi yardimlarim olmus bir dostu olarak ilkkez destegini rica ettigim birisi soyle demisti bana; "arkadaslarin hepsi arabalarini yeniledi,bir ben kaldim,kusura bakma..hem tatilede cikicam..." geyik degil,yemin ederim . ciddiydi ve aldi yeni arabasini,benim evime icra gelmek uzereyken...ben soku atlatmaya calisirken daha 1hafta once tanistigim ve cok samimi olmadigim biri halimi hissedip israrla ustume geldi ve konusturdu beni....ve gidip "kendi adina borc alarak" getirdi bana lazim olan miktari.....var olani vermedi,gitti buldu geldi,benim "talebim olmadan".....simdi bu 2 insani ayni kefeye koymak mumkunmu?biri 15 yillik dostumdu,digeri "yeni tanisilmis bir dost adayi".....



bunun gibi pekcok ornekler vardir sizlerdede...bu tabi genel bir ornek degil,cok az insan bu kadar duyarsiz olabilir....ama asil onemli olan;bazen,yabanci dediklerimizin dost dediklerimizden daha samimi ve duyarli cikmalari....tersine cevirirsek,dost dediklerimizin,yabanci dediklerimizden "daha yabanci" davranmalari....istiyorum ki,herkes takkesini eline alip dusunsun,bana ihtiyaci olan bir dostum varda,farkinda degilmiyim" diye..illa maddi olmasi gerekmiyor sIkintinin, ama gariptir ki uzakliklar hep maddi konularda yasaniyor....



dunya islerine oyle dalmisizki,ben veya bir baskasi,birileri durtmeden aklimiza gelmiyor pekcok sey ve "hakeden" pekcok dost,biz farkinda bile olmadan pekcok sorunla bogusuyor... insanligimiz, dostlugumuz,muslumanligimiz sanki sadece "ramazanlara endeksli".....veya bir kazik yedigimizde desiyoruz "vefa-paylasim-guven-dostluk" kavramlarini...dunya hayati o kadar kisa ve hayat o kadar zorki,"ya adam gibi dost olalim birbirimize,yada dostluk kavramini silip atalim sozluklerden" diye dusunuyorum bazen....



klasIk sorudur "nasilsin"..ve klasIk yanittir "iyiyim"....2 secenek vardir onunuzde bu soruya yanit verirken:ya gurur yapar ve yalan soylersiniz "iyiyim" diye...ya da "onu kaybetmeyi goze alarak "kotuyum" dersiniz....gercek dostunuzsa,"zamana yayip unutturmadan ve kaynatmadan" elinden geleni yapar sizin icin...degilse;oyle kaynatir ve kaybolurki,kurtulursunuz ondan da sahte dostlugundan da...ama geriye oyle acilar kalirki,iste ondan kurtulmanin bedeli cok zordr......ya icinize kapanir ve guveninizi kaybedersiniz dostluga ve insanlara,ya da kan kusar ama kimseye acmazsiniz yureginizi,oynarsiniz tumgun cevrenizdeki herkese hersey yolundaymis gibi...
"candostum" siirini,anlattigim bu tarz olaydan sonra yazmistim;dost gibi gorunenlerle gercek dostlar arasindaki farki ortaya koymak icin 1996 da...ogun bugundur "candostlar" ariyorum ben...inanin o kadar azki....ama bu konunun asil amaci kac tane candost buldugumuz degil,KAC KISIYE CANDOST OLDUGUMUZDUR......once evimizin onunu supurelim ki,komsumuzu kapisini onunun kirini elestirmeye hakkimiz olsun....



simdi soyleyin bakalim,YABANCI DOSTLARDAN MISINIZ, DOST YABANCILARDAN MI:))))


ALINTIDIR